Historie

2009
Kees Versprille 2009
2008
Kees Versprille 2008
2007
Kees Versprille 2007
2006
Kees Versprille 2006
2005
2004
Kees Versprille 2004
2003
Kees Versprille 2003
2002


 2009

Rob Barel flikt 't hem weer! (bron: triathlonweb.nl)

Bijna 52 jaar, maar nog steeds onklopbaar. De jongere garde heeft nog steeds geen antwoord op Rob Barel als het er op aankomt. Zaterdag veroverde hij op Ameland zijn zoveelste nationale titel, en zijn derde in de discipline off-road triathlon. Bij de vrouwen werd Maud Golsteyn de opvolgster van Ingrid van Lubek, die tot op heden alle nationale offroadtitels op haar naam had staan.

Het getij leek in eerste aanleg roet in het eten van de achtste editie van Tri-Ambla. Springtij zorgde ervoor dat op de aanvankelijke starttijd de start nog deels onder water stond. Vrijdagmiddag werd al besloten de start een uur uit te stellen, en zaterdagmorgen werden ook de zwemafstanden bekort om te voorkomen dat door de ebstroom het zwemonderdeel te lang en te zwaar zou worden. De rest van de wedstrijd zou door de afstand en de zware wind al zwaar genoeg worden.

Tot kort na de start teisterden regelmatige regenbuien het eiland nog, maar daarna werd en bleef het - gelukkig - droog. Youri Severin kwam als eerste uit het water, met in zijn kielzog Erik Wolsing. Barel volgde al binnen een halve minuut. Op de mountainbike betaalde zijn ervaring uit. Fietsend kwam een groepje samen met naast de snelle zwemmers ook Barel en de beste mountainbikers van de dag Rorik Schouten en Machiel Ittmann. Bij een valpartij werd Wolsing uitgeschakeld en viel de groep uiteen. Barel nam de kop en reed vervolgens gestaag weg. Met exact één minuut voorsprong op Severin en Ittmann kwam hij van de fiets. Aan de finish bleek zijn voorsprong nauwelijks aangetast, maar daar waar Barel nog fris over de finish kwam, zeeg Severin groggy na de finish ineen. Schouten wist op het slotonderdeel nog een aardige opmars te maken, en wist zich na de eerste loopronde verzekerd van de derde plaats.

Bij de vrouwen kwamen Mirjam Weerd en Marijke Zeekant als eersten uit de Waddenzee. Golsteyn wist echter tijdens het mountainbiken haar zwemachterstand om te buigen in een lichte voorsprong. Binnen één minuut van elkaar wisselden Golsteyn, Weerd en Esther Tanck voor het lopen, maar bij laatstgenoemde ging het kaarsje uit, als gevolg waarvan Rahel Bellinga uiteindelijk naar de laatste podiumplaats liep.

 Kees Versprille 2009

Tri-Ambla scoort ook met TRIO-start.
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

Waar blijft 'ie toch? De twee andere teamleden van "Fryslân - Romte" en hun aanhang turen ongerust het strand af. Iedereen heeft de rug naar de straffe oostenwind gekeerd. Dat fietser Sietze in de editie van 2008 die wind juist op het strand pal tegen heeft, zal hij niet zomaar vergeten.

Mijn zwemmaatje Arjan kwam vorig jaar met "Ik doe mee op Ameland hoor.." verrassend uit de hoek. Altijd al nieuwsgierig naar mijn triathlonavonturen vond hij het tijd om zelf te laten zien wat hij kon. Een TRIO-start leek daar geknipt voor.
Buiten zwemmen deed hij eigenlijk nooit, maar vooruitkomen in water is voor hem geen probleem. De dag voor de wedstrijd oefende hij voor het eerst in een (gehuurd) wetsuit. Dat het pak misschien een maatje te klein was, hinderde hem niet om een dag later als een van de eersten uit het water te komen om fietser Sietze weg te sturen. Arjan had de basis gelegd voor een goede teamprestatie.

Misschien dacht Sietze dat ook nog even. Maar met iets te weinig training in de benen en niet veel specifieke oefening in het mountainbiken krijg je op Ameland geen vaart. En dan hebben we het nog niet gehad over felle tegenwind. Het aanwenden van mentale kracht werd het belangsrijkste wat hem op de fiets hield. Met helaas de langzaamste fietstijd van de dag lukte dat wonderwel. Loper Jan Jaap kon tenslotte niet voorkomen dat het team op de laatste plaats in de uitslag van de "Paal 13 Cross Teamtriathlon 2008" terecht kwam.
Op de website van Nederlandse Triathlon Bond lees je in het menu Project Trio Triathlon, "De NTB wil organisaties van triathlons stimuleren om hun evenement ook open te stellen voor trio's en de deelname aan deze trio's actief te stimuleren. Deelname aan een triotriathlon is een laagdrempelige manier van (gezond) sporten en kan tevens een opstap zijn naar de individuele deelname. Voor organisaties betekent dit in de meeste gevallen dan ook extra deelnemers, extra publieke belangstelling en vaak zelfs extra inkomsten.".
Een initiatiefrijke organisatie als die van de Tri-Ambla weet met zo'n oproep wel raad. Vorig jaar 25 teams en nu gaan maar liefst 37 trio's van start.

Dat team "Fryslân - Romte" dit jaar weer van de partij is, laat zich gemakkelijk raden. Een betere prestatie ligt voor het oprapen. Gewapend met ervaring, meer en betere training en degelijk materiaal bespreken de mannen op vrijdagavond, tijdens een gezamenlijke pastamaaltijd, de strategie.
Dat een off-road triathlon weerbarstig kan zijn en altijd verrassende hindernissen in petto heeft, blijkt een dag later. Ameland is nat en glad door plensbuien en blauwe kwallen.
In mijn laatste loopronde herken ik Arjan, de zwemmer. Ook nu kijkt hij over het strand in de richting waar fietser Sietze ieder ogenblik te voorschijn kan komen. "Hoe lijkt het met het team?", roep ik. Zijn blik en handgebaar drukken twijfel uit en dat zegt genoeg.
De doorzetters van "Fryslân - Romte" nemen opnieuw de laatste plaats in de uitslag voor hun rekening. Het betekent automatisch dat de eerste inschrijving voor de TRIO-start van 2010 bekend is.
Dit onderdeel van de Tri-Ambla is razend populair. Wat is er mooier om samen met je vrienden, familie of collega's het prachtige waddeneiland sportief te verkennen?

Kees Versprille, september 2009

 2008

Europees Kampioenschap cross Triathlon 2008 Ameland - 13 september 2008 (bron: triathlonweb.nl)
Nederlandse dubbelslag bij EK cross triathlon op Ameland.

NES - 24 jaar na zijn eerste Europese succes finishte Rob Barel zaterdag overtuigend als eerste in het tweede EK offroad triathlon op Ameland. Bij het zwemmen werd de toon gezet door de Fin Miko Vastaranta, hij kwam het eerste uit het water van de woelige Waddenzee. Windkracht vijf maakte het de atleten erg lastig. De neosenior Tim Dullaart kwam als tweede uit het water, gevolgd door Eric Wolsing. Barel verloor, samen met andere kanshebbers als de Belg Paul Embrechts, Johan Neevel en de Spanjaard Ruben Bravo, veel tijd. Op de fiets begon Barel samen met Neevel aan een indrukwekende inhaalrace. Na 30 km fietsen achterhaalde ze Vastaranta. Neevel liet vervolgens Barel en Vastaranta gaan. Tijdens het lopen liep de master uit Overberg in de eerste rond langzaam weg van Vastaranta, die uiteindelijk derde werd. Hij werd nog ingehaald door Embrechts, die genoeg over had voor een goed loopgedeelte.

De nummers één en twee van 2007, de Spaanse gebroeders Llanos, kwamen niet opdagen. Nummer drie van 2007, hun landgenoot Ruben Bravo, gaf het na het fietsen op. De omstandigheden op Ameland waren dan ook behoorlijk zwaarder dan op Ibiza in 2007.

Bij de dames was tijdens het zwemmen de Poolse atlete Maria Czesnik, onlangs nog 38e in Beijing, de allersnelste. De Zwitserse Sibylle Matter kwam als tweede uit het water. De Nederlands kampioen Ingrid van Lubek rekende tijdens de eerste kilometers fietsen als snel af met snel met deze tegenstanders. Ze bleef tot het einde aan kop. Tweede werd Matter en derde werd verrassend de Nederlandse Judy van den Berg. Rikka Kelja werd uiteindelijk vierde, 40 seconden voor Czesnik. Europees kampioen van 2007, Carina Wasle kon het niet bolwerken op Ameland, vooral tijdens het fietsen verloor ze veel tijd.

Tijdens het EK kwamen 160 atleten in actie uit 17 landen, zondag is de wedstrijd voor de recreanten.

 Kees Versprille 2008

Sibylle Matter geeft alles voor een podiumplaats op het EK Cross Triathlon.
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

Met blauwe surfschoentjes aan heeft ze nog even het frisse, zoute water van de Waddenzee opgezocht. Wanneer die onder de ogen van organisator Joep Oud zijn uitgetrokken, claimt de geroutineerde Zwitserse triatlete als laatst aankomende wel de beste plek voor de start. Dat betekent ook schouder aan schouder staan met haar Nederlandse rivale. Glinsterend schuimende golven doen veel toeschouwers huiveren, maar Sibylle kijkt naar de gele boeien die het zwemparcours aangeven.

Ik heb mijn huiswerk gedaan, contact gezocht met deze doorgewinterde sportvrouw en afgesproken dat ik de EK Cross Triathlon vanuit haar perspectief zal volgen. Zondag zal ik zelf recreatief off-road van de schitterende natuur van Ameland gaan genieten, maar op zaterdag 13 september 2008 speel ik de sportjournalist. Een podiumplaats stelt ze vooraf als doel en als grote concurrente noemt ze Van Lubek. Van Ameland weet ze niet meer dan dat er veel zand te vinden is.
Kort na de snelle zwemster Maria Czesnik(POL) is Sibylle Matter(SUI) als tweede terug aan land. In het parc fermee komt ze vervolgens weinig zachtzinnig in aanraking met "Een paaltje of zoiets", vertelt ze later aan de finish. De bloedende wond, hoog op de neus, belemmert haar niet om de strijd vol aan te kunnen gaan met de als derde uit het water gekomen Ingrid van Lubek(NED).

In Sydney, 2000 stonden Ingrid en Sibylle ook samen aan de start van de allereerste Olympische Triathlon. Dat beide sportvrouwen in 2008 de besten zijn in dit EK op Ameland lijkt een bewijs dat ervaring met de aan populariteit winnende off-road triathlonvariant, de doorslag geeft om te kunnen winnen. De zege van Rob Barel(NED) vandaag bij de mannen bevestigt dit bovendien en Barel was er in Sydney ook al bij.
Van beroep arts boekt deze triatlete vooral op de lange afstanden succes. Maar ook het off-road werk kan ze niet laten. "Alle drie onderdelen zijn belangrijk, in het bijzonder het fietsen. Elk wedstrijdparcours is anders en onderweg is er in meestal fraaie natuur van alles te beleven". Daarom is Sybille al jarenlang een grote fan van de crosstriathlon.
Dit voorjaar zegevierde ze in het Europese Kampioenschap Xterra op Sardinië. "De XTerra organisatie is een internationale vriendenclub die er niet in slaagt off-road triathlon goed onder de aandacht te brengen bij liefhebbers van duursportcombinaties", beweert Sibylle. "Op internet is helaas weinig info over crosstriathlon is te vinden", vind ze en haar coach klaagt: "De Zwitserse nationale triathlonbond schenkt al helemaal geen aandacht aan crosstriathlon. Off-road triatleten moeten het in Zwitserland bovendien zonder een eigen circuit doen."

In Nederland groeit de belangstelling voor off-road triathlon gestaag. Dat de Tri-Ambla van Ameland, de mooiste Nederlandse wedstrijd in deze discipline, een grote bijdrage levert aan dit fenomeen, wordt door alle triathlonvolgers erkend. De X-Athlon Off-road Tour voedt verder de interesse in de sport. Het beleid van de Nederlandse Triathlon Bond blijft gelukkig niet achter bij deze ontwikkeling. "Het is de bedoeling dat de NTB zich actiever gaat inzetten voor de verdere (topsport)ontwikkeling van off-road/crosstriathlon en -duathlon" kan iedereen in het bondsblad Triathlonsport van augustus 2008 lezen.

De Nederlandse topfavoriete Van Lubek blijkt in het vervolg van de Elite-race onnavolgbaar op de fiets. Tegen een krachtige wind in neemt Ingrid de leiding en staat die, ondanks een samenwerkend drietal achtervolgsters(onderwie Sibylle), niet meer af.

Op het looponderdeel maakt de Zwitserse zich weer los en gaat op jacht naar de koploopster. Die vogel is gevlogen. Van Lubek wordt glorieus Europees Kampioene Cross Triathlon voor een zilveren Matter.
Wanneer Ingrid vanzelfsprekend alle aandacht van de pers en fotografen opeist, is Sibylle eerst van mij. Een attente vrijwilligster poetst nog even het geronnen bloed van haar neus en onmiddellijk reageert ze professioneel en enthousiast op mijn vragen.
Terreinkennis is zeker in het voordeel van een sportvrouw die op de kleinste details let. In de finishzone gebruikt ze dit feit niet als excuus voor het missen van de overwinning. Het ontbreekt haar vandaag gewoon aan goeie benen. Niettemin bekent zij, net als de honderden triatleten die na haar over hetzelfde finishplateau lopen, van een onvergetelijke sportdag te genieten.

Enkele dagen later e-mailt Sibylle dat ze de wedstrijd op Ameland zal herinneren als een winderige race op een leuk eiland.
"De zee vormde een echte uitdaging en daar hou ik van. Op de fiets was het een gevecht, omdat ik misschien niet de meest geschikte band had gemonteerd. Hoewel er geen bergen in voor kwamen, had het bijzondere fietsparcours zijn eigen hindernissen. Het looponderdeel vond ik zo afwisselend, dat het korter leek dan het was. Ingrid ken ik al heel lang en ik gun haar de zege van harte ;-)"

Kees Versprille, september 2008

 2007

Tri-Ambla 15 september 2007 (bron: triathlonweb.nl)
Barel en Kelja winnen Tri-Ambla.

Geemotioneerd stond Rob Barel aan de start bij de minuut stilte die de organisatie van de triathlon op Ameland in acht nam ter nagedachtenis aan de vrijdag overleden Benny Vansteelant. Drie en een kwart uur later vochten bij Barel verdriet en vreugde om voorrang bij de zege op de off-roadtriathlon op het eiland. Getooid met een zwarte band om de arm kwam de 49-jarige superatleet uit Overberg over de finish. Tegelijkertijd besefte hij de betrekkelijkheid van elke overwinning, nu de tri- en duathlonfamilie Vansteelant heeft verloren.

De zware wedstrijd op Ameland was deels ook revanche voor Barel op landskampioen Bert Flier. Die klopte de grootmeester vorige week nog op het NK offroad in Monster, nu was de oud-wereldkampioen en achtvoudig Europees kampioen superieur op de lange afstand. Uitkomende al in de veteranenklasse 50-plus (in december ziet Barel Abraham) is de overwinning uniek te noemen. De wedstrijd werd open gegooid door de Fin Mikko Vastaranta, een oudere broer van de voormalig Rabobank-profrenner Jukka Vastaranta. De man uit Helsinki bleef lang vooraan op de mountainbike tot Barel en later ook Rick Nijhoving hem voorbij gingen. Nijhoving, voormalig topwaterpoloer, moest op het lopen het duo weer laten gaan. Op dat looponderdeel begon Machiel Ittmann vanuit het niets aan zijn opmars. De Hilversumse alleskunner - ook in langlaufen behoort hij tot de landelijke top - kwam zelfs tot op 20 seconden van Barel, tot die versnelde. Daarna liep de ouwe rot in het vak uit tot 50 seconden op Ittmann en anderhalve minuut op Bert Flier, die het podium completeerde.

Bij de vrouwen was Riikka Kelja - net als verleden week op het open NK - de sterkste. De Finse won Tri-Ambla net als Barel voor de derde maal. Ingrid van Lubek eindigde als twee voor Marijke Zeekant.

De weersomstandigheden werkten boven water goed mee. De temperatuur van de Waddenzee bedroeg echter niet meer dan 14 graden. Nadat de triatleten bij de vuurtoren in Hollum de duinovergang namen hadden de wielrenners kilometerslang langs de kustlijn de westenwind in de rug. Het lopen was aan de lange kant en zwaar. Ameland beleefde zaterdag de generale repetitie voor het Europees kampioenschap offroad triathlon op 13 september 2008. Daartoe was de Gedeputeerde van de provincie Friesland te gast. Gesprek van de dag was echter niet de prestatie van de ruim 280 deelnemers, maar het zo plotse overlijden van Vansteelant.

 Kees Versprille 2007

Vraag niet hoe 't kan, maar profiteer d'r van.
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

Die minuut stilte voor de start ter herinnering aan de een dag eerder in het ziekenhuis van Roeselaere gestorven Benny Vansteelant maakt veel indruk. Het eerbetoon aan de Belg is in deze wedstrijd, die namelijk ook onderdeel uitmaakt van het Belgisch-Nederlandse X-Athlon circuit, helemaal op zijn plaats. De beste en meest succesvolle duatleet die de sport tot nu toe heeft gekend, is indirect het slachtoffer geworden van een trainingsongeval op de fiets. Het zoveelste hoor je veel fietsers verzuchten. Vansteelant was in 2002 ook al ernstig ten val gekomen in de Pyreneeën. Maar waar de meesten na herstel van de fysieke schade de draad van hun sport weer oppakken, loopt het voor Benny ditmaal triest af.
In contrast met dit ingetogen moment behoort het vrolijke "Toi, toi, toi..." waarmee Theo Pijpers van de Stichting Ameland Promotie ons daarna het frisse zeewater inschiet wat mij betreft tot legendarische Tri-Ambla terminologie.

Aangenaam triathlonweer te treffen lijkt half september vanzelfsprekend in het uiterste Noorden van ons land. De invloed van het warme omringende water zorgt voor weinig nachtelijke afkoeling en de relatief grote kans op zon doet in deze maand de rest. Die gunstige omstandigheden hebben destijds bij de proefversie van de Tri-Ambla in 2002 bijgedragen aan het kiezen van een plek op de triathlonkalender.
Traditioneel stelt wat het weer betreft de editie van 2007 niet teleur. Zeewater van 14 graden wens je misschien wat warmer, maar het ontbreken van golven maakt van het zwemmen geen onplezierige opgave. De ervaring van ijskoude en daardoor gevoelloze handen is wel nieuw. Goed, dan moet je maar niet 2 km. in de Waddenzee willen doorbrengen.

Niet zomaar koppelt de speaker aan de finish mijn naam aan de titel "off-road triathlonpionier". Tien jaar off-road triathlon in Nederland heb ik bewust en actief kunnen beleven. Een week geleden op 8 september werd dit lustrum bij de Beach-Challenge in Monster gevierd. Bij vrijwel iedere eerste editie van een nieuwe off-road triathlon in Nederland was ik van de partij. Nu er voor het eerst een extra lange afstand op het programma staat kan ik het niet laten voor deze XL-primeur in te schrijven. Ik krijg er geen spijt van. Mijn ervaring met deze sport geeft de doorslag om ook nu de krachten goed te verdelen en tevreden op de geleverde prestatie te kunnen terugkijken.
Ik weet nog goed hoe ik in 1998 hardloper en eigenaar van Runningcenter Leeuwarden John Sloot enthousiast vertelde dat ik aan een strandtriathlon ging meedoen. Ook later heeft hij nog vaak mijn off-road avonturen moeten aanhoren. Het heeft dus even geduurd, maar wiens naam zag ik nu bij de inschrijvers aan het populaire Trio-onderdeel staan? Jazeker, die van John Sloot. Steeds meer Friezen van het vasteland maken de overtocht met deelname aan de Tri-Ambla als doel. Wie volgen?

Vooral tijdens de wedstrijd raak je snel onder de indruk van de kwaliteit die de organisatie van de off-road triathlon Tri-Ambla op 15 september op Ameland voor de dag tovert. Dit duursportspektakel onderscheidt zich toch echt van vergelijkbare sportevenementen waar ik de afgelopen twintig jaar aan heb mogen deelnemen.
Wat zonder twijfel aan een positieve indruk bijdraagt, is de schitterende natuur van het waddeneiland. Maar daarmee heb je nog geen geslaagd sportfeest. Daar zorgen die vele zeer betrokken vrijwilligers wel voor. Tot en met de laatst passerende deelnemers (ik was één van hen) is hun houding zeer attent en professioneel. De Stichting Tri-Ambla kan weinig anders doen dan deze mensen in de watten leggen en koesteren!
Voor iedere wedstrijdgerichte of recreatieve duursporter heeft de mooiste triathlon van Nederland heel veel te bieden. Ik wens de Stichting Tri-Ambla veel inspiratie om dit niveau vast te houden en waar mogelijk te verhogen. Met het organiseren van het Europees Kampioenschap Off-road Triathlon zal zij volgend jaar ongetwijfeld weer een grens verleggen. Vraag niet hoe het kan, maar profiteer d'r van.

Kees Versprille, september 2007

 2006

Tri-Ambla 9 september 2006 (bron: triathlonweb.nl)
Royce Kortekaas herovert Nederlandse offroad-titel op Ameland.

Royce Kortekaas en Ingrid van Lubek zijn zaterdag in het centrum van Nes wederom gelauwerd als Nederlandse offroad-kampioenen. Kortekaas heroverde daarmee de titel die hij vorig jaar aan Barel moest overgeven; voor Van Lubek inmiddels de derde nationale offroad-titel op rij. De Bussumse heeft dan ook weinig concurrentie te vrezen. De enige atlete die haar behoorlijk tegenspel geeft - Riikka Kelja - streed gisteren immers niet mee voor de nationale titel.

Bij de heren was het Freek de Boer die als eerste terug uit de Waddenzee kwam. Al in de achtervolgende zwemgroep bevond zich Barel, die eenmaal op de mountainbike snel naar de kop toe fietste. Kortekaas kwam een kleine twee minuten later uit het water. Eén voor een rolde hij de snellere zwemmers weer op en fietste zich naar Barel toe. Na tien kilometer had Kortekaas Barel bijgehaald. Met tegenwind begonnen ze aan de weg terug over het strand. Door de harde wind kon Kortekaas Barel niet lossen, en als gevolg daarvan kwamen ze gezamenlijk bij de tweede wissel. Barel wisselde net wat vlotter, maar al binnen honderd meter ging Kortekaas hard over hem heen en was weg. Een kleine dertig seconden daarna wisselde Rorik Schouten, maar ook hij was niet bij machte om de ontketende Kortekaas bij te halen. De man uit Nieuw-Vennep bouwde in de eerste zeven kilometer een ruime marge op, om zichzelf en zijn benen daarna een wat rustiger tempo te gunnen.

Bij de dames leidde Van Lubek de wedstrijd van start tot finish. Al na het zwemmen had ze een ruime voorsprong op Kelja en Marijke Zeekant, en op de fiets kon Kelja haar dit keer geen tegenspel geven. Bij de wissel had Van Lubek een marge van circa twee minuten, die ze in de afsluitende tien kilometer eenvoudig verder wist uit te breiden om onbedreigd te finishen.

voor alle uitslagen zie ERELIJST

 Kees Versprille 2006

Junioren demonstreren felle beleving van off-road triatlon.
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

"Nee toch..., je bent je helm vergeten!", roept een verbaasde vader naar zijn zoon die in volle sprint het parc-ferme binnen dendert. Gelijktijdig ziet de onfortuinlijke jonge triatleet deze vergissing ook zelf in en draait abrupt om, waarbij hij nog net een botsing met een meisje kan voorkomen. Zij heeft juist haar badmuts en zwembril vergeten af te doen en moet door een van de vrijwilligers geholpen worden met haar fietshelm.
Voor het laten zien van vloeiend lopende wissels in een multi-duursport evenement heb je allereerst een goed plannetje nodig en daarna komt het aan op een passende uitvoering. Het is helemaal niet erg dat zoiets in je eerste optreden fout gaat. Maar ook ervaren volwassen triatleten denken nog weleens te makkelijk over dit specifieke wedstrijd onderdeel.

Het off-road triatlonfeest in het weekend van 9 en 10 september 2006 op een zonovergoten Ameland is helemaal kompleet als zondag in Buren op en rond het vakantiepark Klein Vaarwater de Tri-Ambla Junior wordt georganiseerd.
Het is een lust om zoveel kinderen van onze mooie sport te kunnen zien genieten. En wat zijn ze fel. Hoe intens is bij hen de beleving van het combineren van drie elementaire duursporten. Zo snel mogelijk het parcours afleggen, daar gaan ze voor. Sommigen willen dat zelfs in een tri-suit doen, met een kekke zonnebril op de neus en hun nummer aan een elastische band gespeld.
Ja moeders, maken jullie nu maar eens een geslaagde foto van je fanatieke en razendsnel voorbij vliegende kinderen.

Het hele programma van Tri-Ambla bracht rond 400 deelnemers aan de start. Naar aanleiding van de eerste try-out versie in 2002 schreef ik:"Het is te hopen dat er een begin is gemaakt met een prachtig duursportevenement aan de (triathlon-)kalender toe te voegen." Ik denk dat ik namens alle deelnemers van deze 5e aflevering moet vaststellen dat jullie met de hele organisatie daar voortreffelijk in zijn geslaagd. Het NK gaat volgend jaar volgens verwachting naar de oudste off-road wedstrijd. De Beach-Challenge in Monster bestaat dan 10 jaar en dat feest moet met een nationaal kampioenschap worden opgeluisterd. Op Ameland zal er alles aan gedaan worden het NK weer terug naar het eigen eiland te krijgen.

Met bijvoorbeeld een enquete onder de deelnemers blijft iedereen allert op schoonheidfoutjes en laat men zien het iedere keer weer beter te willen doen. Dat spreekt mij aan, maar ik moet bekennen dat de mogelijke verbeterpuntjes niet uit mijn pen rollen.
Vorig jaar moest ik tot mijn spijt van deelname afzien. Toen is de finish plus prijsuitreiking verplaatst naar het centrum van Nes. Dit jaar is die verandering ten opzichte van de eerste drie Tri-Ambla's op herhaling. Het is geen prettige gedachte om als uitgewoonde triatleet, in koud en nat weer, zonder begeleider die warme kleding naar de finish heeft gebracht, weer naar het parc-ferme bij de veerhaven terug te moeten. Is dit wel een goed idee, schrijf ik als opmerking onder het enqueteformulier.
Na de sfeervolle ontvangst bij de finish in hartje Nes is zeker met het stralende nazomerweer van mijn somberen niet veel meer over. Daarom vraag ik de organisatie mijn opmerkingen maar langs zich heen te laten gaan.
De gekozen finishplek is ook om een andere reden begrijpen. Het is op de stoep bij een hoofdsponser van deze triatlon, vishandel Metz.

Waarom ik er vorig jaar niet bij was? Op het werk heette ik een jaar lang sleutelbeentje. Bij veel fietsen hoort af en toe vallen. Normaal gesproken niet erg, maar een rottig ongeluk zit in een klein hoekje. Wat jullie daarom ook van mij zullen horen is: Mind your helmet.
Waarom ik er volgend jaar weer bij ben? Op het werk kan ik niet zwemmen, fietsen of hardlopen en zeker niet off-road. Daar kom ik graag 15 september 2007 voor naar Ameland. Ik ga proberen in de buurt te komen van de beleving van de junioren op Klein Vaarwater en van goede wissels natuurlijk.
Wat ging er eigenlijk mis met die jongen en zijn helm? Misschien had hij nog nooit een helm gedragen en er daarom een van zijn vriendje geleend. Waarschijnlijk had zijn vader, die bepaald niet op een doorgewinterde triatleet leek, hem ingefluisterd de helm gelijk na het zwemmen al in de kleedkamer op te doen of zelfs op de rand van het zwembad te leggen. Deze tip dacht papa slim te hebben afgeleid uit de reglementen:"Voordat u uw fiets uit het rek pakt, dient uw helm goed bevestigd te zijn op uw hoofd."

Kees Versprille, september 2006

 2005

Tri-Ambla 17 september 2005 (bron: triathlonweb.nl)
Tiende nationale titel voor Rob Barel

Over drie maanden wordt hij 48. Zijn triathlonloopbaan begon in 1983. En zaterdag behaalde hij op Ameland zijn tiende nationale titel. Rob Barel is en blijft een fenomeen. Na zes Nederlandse titels op de kwart triathlon en drie op de duathlon, behaalde de grootmeester nu zijn eerste zege op het NK offroad triathlon. Sinds vorig jaar bestaat dit kampioenschap op onverharde terreinen en onder relatief moeilijker omstandigheden. En Barel bewees de afgelopen jaren met zijn mountainbikesnelheid vooral op dit soort triathlons nog niet te zijn afgeschreven.
Zaterdag liep alles weer gesmeerd. Als vierde verliet de Overberger, die ook zeven Europese titels èn een wereldtitel kan overleggen, de kalme maar frisse Waddenzee. Voor hem waren Arjan Schilder en outsider Casper van den Burgh al vertrokken voor 30 kilometer op de ATB. Maar Van den Burgh had zichzelf pas twee weken terug een mountainbike aangeschaft. "En ik moet het toch meer van het rammen op de rechte stukken asfalt hebben. Dit gaat me niet goed af."
Barel nam snel de leiding in de wedstrijd, terwijl titelverdediger Royce Kortekaas na het zwemmen nog tegen drie minuten achterstand aankeek. Dat was te veel om nog bij de oude rot te komen. Met anderhalve minuut voorsprong begon Barel aan het lopen. Kortekaas knabbelde er nog wel iets vanaf, maar uiteindelijk liep Barel - net terug van de WK-lobby voor Almere in Japan - als eerste het sfeervolle en bomvolle centrum van Nes binnen. Van den Burgh moest al vijf minuten toestaan, maar was tevreden met brons. Machiel Ittmann, na zijn zege in de Beach Challenge in Monster groot favoriet, reed lek. Hij eindigde nog zevende.

Bij de vrouwen wist Ingrid van Lubek haar titel met verve te prolongeren. Opvallend was derhalve dat twee triatleten uit de Olympische selectie van Sydney vijf jaar later nog altijd de te kloppen atleten zijn. Van Lubek heeft zich, meer nog dan Barel, toegelegd op offroad-races in heel Europa. Die ervaring kwam haar op Ameland van pas. "Het was zwaar, maar niet te zwaar." aldus de Bussumse die als voormalig Texelse als geen ander het eilandgevoel kent. De Finse Riikka Kelja werd vier minuten later tweede, Marijke Zeekant - ook een Olympisch deelneemster in Seoul 1988 maar dan in de roeisport - volgde als derde. Derde op het NK werd net als in Almere Gonny Rosendaal.
Minder fortuinlijk op het waddeneiland waren onder andere Cora Barel-Mulder en Johan Neevel. De vrouw van Barel viel daags voor de wedstrijd tijdens een trainingsrondje en blesseerde zich zodanig dat deelname was uitgesloten. Neevel gleed tijdens de wedstrijd uit met de fiets en brak daarbij zijn sleutelbeen. De man uit Wezep was van plan om dit jaar mee te doen aan de XTERRA World Championships op Maui, maar dat lijkt nu een voorbije droom.
(naschrift: de breuk is zogezegd "mooi" en Johan hoopt toch op Maui te kunnen starten)

Uitslag Tri-Ambla 2005
Heren
1 Rob Barel 2:08:02
2 Royce Kortekaas 2:08:53
3 Casper van de Burgh 2:13:50
4 Jurgen Claassen 2:14:16
5 Frans van Heeteren 2:14:21
Dames
1 Ingrid van Lubek 2:24:16
2 Riikka Kelja 2:28:08
3 Marijke Zeekant 2:31:07
4 Gonny Rosendaal 2:39:10
5 Jeanet Spigt 2:44:15

voor alle uitslagen zie ERELIJST

 2004

Tri-Ambla 18 september 2004 (bron: triathlonweb.nl)
Royce Kortekaas en Ingrid van Lubek winnen eerste NK Offroad

AMELAND - De eerste NK-titels in de discipline offroad-triathlon zijn gisteren in handen gevallen van Royce Kortekaas en Ingrid van Lubek. Onder winderige, doch verder prima omstandigheden waren zij de eerdere winnaars van Tri-Ambla, Rob Barel, Paul ten Brink en Riikka Kelja, te snel af.

Er stonden gisteren ruim tweehonderd deelnemers aan de start bij de havenkom van Nes, waarmee de wedstrijd op Ameland wederom een forse groei in het aantal deelnemers kon noteren. Het zwemmen in de Waddenzee was dit jaar zwaar; de wind had de golven aardig opgezweept. Bij de heren hadden Ten Brink en Rost zich losgezwommen van de rest. Na enige tijd samen het veld aangevoerd te hebben reed Ten Brink weg bij Rost en nam alleen de leiding. Kortekaas zwom echter sterk en kwam als vierde het water uit. Op de mountainbike liet de man uit Nieuw-Vennep zien dat hij momenteel de sterkste off-road atleet is. Eén voor één haalde hij zijn concurrenten in: eerst Barel, toen Rost en als laatste, vlak voordat ze het strand opgingen, Ten Brink. Kortekaas kwam met zoveel vaart voorbij dat Ten Brink niet eens kon aanpikken. Vervolgens trok Kortekaas hard door en wisselde met twee minuten voorsprong. Ten Brink verwachtte op het vervolgstuk over strand ook nog door Barel en Rost te worden ingehaald, maar kon toch als tweede het Parc-Fermee bereiken, waarna tijdens het lopen zijn tweede plaats niet meer in gevaar kwam. De ontketende Kortekaas was toen al ver uit het zicht verdwenen. De afsluitende 10 km lopen door de duinen en over het strand waren volgens Kortekaas 'lang en zwaar' maar hij wist desondanks zijn voorsprong nog te vergroten.

"Dit was echt gaaf. Dit voelt echt heel goed aan. Met mijn eerste Nederlandse titel ben ik echt heel blij en na vorig jaar het Europese XTERRA-circuit te hebben gewonnen is dit mijn tweede grote overwinning", aldus een dolblije Kortekaas na afloop.

Bij de dames kwam Ingrid van Lubek met twee minuten voorsprong op Riikka Kelja het water uit. Voor het eerst dit seizoen leidde dat uiteindelijk ook tot een overwinning op Kelja. Tijdens het fietsen wist Kelja nog wel voorbij Van Lubek te komen. Maar Van Lubek wist solo de teamstrategie van het Lookteam (zij werd door enkele sterke heren uit het team uit de wind gehouden) te weerstaan en beide dames startten vrijwel gelijktijdig aan het lopen. Daarbij was Van Lubek de sterkste. Waarmee haar Nederlandse titel ook de glans kreeg van een overwinning op haar in Nederlandse off-roadwedstrijden grootste concurrente Rikka Kelja, die vanwege haar Finse nationaliteit niet op het NK-podium kwam. Achter dit tweetal draaide Gonny Rosendaal een zeer sterke wedstrijd waarmee zij de zilveren medaille op het NK veroverde. Marijke Zeekant eindigde als derde Nederlandse vrouw.

OpenNK2004 .pdf
NoordseeChallenge2004 .pdf

 Kees Versprille 2004

Off-road triathlons, ik kan er geen genoeg van krijgen
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

"Dat wordt een hele klus met deze wind", het vrouwelijk NTB-jurylid dat mijn fiets inspecteert, maakt met iedere triathleet die het parc fermee wil betreden een praatje.
"Ik zie alleen tegen het zwemmen op", is mijn antwoord terwijl ik vanuit mijn ooghoeken naar schuimkoppende golven in een onstuimige Waddenzee kijk. We staan boven op de zeedijk en dan kan de kracht van de zuidenwind je niet ontgaan.
"Oh dat valt wel mee hoor, de zee is nog kalm", gaat ze tot mijn verbazing verder. Is dit onderkoelde humor of wil ze mij moed inspreken? Met het voorwiel tussen haar benen lijkt ze de kabels op breuksterkte te testen wanneer uit alle macht aan de remgrepen van mijn ATB wordt getrokken. "We zien elkaar na de wedstrijd, dan kan ik vertellen hoe het was", zeg ik wanneer mijn fiets wordt terug gegeven.

Als zeezwemmer moet je van hoge golven houden. Dan op zoek naar de juiste route lijkt het dikwijls toeval, langs een boei te drijven. Bij aanlandige wind is aanspoelen gelukkig gegarandeerd. En ieder nadeel heeft z'n voordeel. De wind is nu aflandig aan de noordzijde van Ameland en laat daar nou net het prachtige strand liggen. Eb en vloed zijn enkele keren rustig verlopen en dat levert een strak en hard zandoppervlak.
"Wat is dit zwaar" zuchten de off-road bikkels die ik inhaal. Sorry jongens, nu hebben jullie even ongelijk en vallen jullie als onervaren strandrijders door de mand. Dit deel van het Tri-Ambla parcours behoort deze aflevering tot de best te berijden stranden waar ik ooit over heen ben gevlogen. Geelbruine mesheften, ook wel scheermesjes genoemd, verpulveren met een knisperend geluid onder de ATB-banden en meeuwen maken luidruchtig dat ze wegkomen.

De strandafgang brengt mij even in verwarring. Het is een andere vergeleken met vorig jaar en door veel mul zand behoorlijk zwaarder. Ook het begin van het fiets- en loopparcours is slim aangepast met een passage door een weiland en zelfs een stal. Het geheel heeft nu een nog beter off-road karakter gekregen. Houen zo!
De aanmoedigingen van het publiek en de vrijwilligers zijn hartverwarmend. De jongen met fluit op de top van het lastige duin met de beide trappen leeft geweldig met de deelnemers mee en krijgt voor zijn enthousiasme van mij de hoofdprijs.

Met op deze prachtige duursportdag ruim het dubbele aantal deelnemers ten opzichte van 2003 bewijst de gedreven en professionele organisatie de terechte keus van de NTB tot toewijzen van het NK aan Ameland.
In drie jaar tijd aan de Nederlandse top, welke club doet ze dat na? De off-road triathlon heeft zeker toekomst. Het heeft veel te maken met een opmerking in het van complimenten overlopende gastenboek van de website:"Een nadeel van zo'n schitterend evenement is dat je een "gewone triathlon" haast saai gaat vinden".
Een waarschuwing aan verenigingen die willen profiteren van het succes van de gevestigde wedstrijden lijkt op z'n plaats. Neem geen genoegen met mindere kwaliteit en wees zeer kritisch ten aanzien van het parcours dat wordt aangeboden. Probeer het niveau waarop nu wordt ingezet vast houden en waar mogelijk te verhogen, waarbij vanuit het perspectief van de deelnemers wordt gedacht.

De vrolijke vrouw uit het parc fermee is, wanneer ik de finish passeer, in geen velden of wegen te bekennen. Een halve dag doorbrengen op een kille, winderige dijk lijkt me geen pretje. Waarschijnlijk moet ik haar zoeken in het restaurant, vandaag bovendien inschrijfbureau, "De Piraat" waar rond deze tijd het pastabuffet wordt geopend.
Eerst maar eens goed drinken en de voeten uit hun schoenen bevrijden. In pasta heb ik nog geen trek, dat komt later wel. En off-road triathlons natuurlijk, daar kan ik geen genoeg van krijgen....

Kees Versprille

 2003

Tri-Ambla 18 september 2003 (bron: triathlonweb.nl)
Rob Barel pakt na Kijkduin ook Ameland

De oude meester liet gisteren op Ameland zien dat hij sowieso al moeilijk, maar onder offroad omstandigheden bijna onmogelijk te kloppen is. Na in de afgelopen drie jaar ook XTERRA Netherlands op zijn naam geschreven te hebben, breidde Barel gisteren zijn toch al niet misselijke erelijst uit met een overwinning op Ameland. Volgens speaker Wim van den Broek betekende zijn zege hier een uitbreiding van zijn imposante palmares met een zeventiende land: Ameland.

Winnaar van vorig jaar, Paul ten Brink, restte nog de tweede plaats. Daarbij moet wel de kanttekening gemaakt worden dat Ten Brink een dag eerder nog deelnam aan de sprinttriatlon van Bodegraven - en deze won. Derde werd Guido Gosselink, nog herstellende van Almere. Bij de dames was het de winnares van de try-outversie van vorig jaar, Riikka Kelja, die Joke Keuning en Marijke Zeekant weer voor bleef.

Barel liet er geen misverstand over bestaan. Hij, en alleen hij, is de absolute offroadkoning van dit moment. Bij het zwemmen was Arjan Schilder nog even de snellere, maar al in de wissel had Barel hem te pakken. Ten Brink volgde toen al op bijna anderhalve minuut, een verschil wat daarna nog slechts langzaam verder groeide. Daarmee de vraag opwerpende: wat zou er gebeurd zijn als Ten Brink na het zwemmen Barel in het zicht had gehad? Wat als Ten Brink volledig uitgerust aan de start had gestaan? Maar dat is slechts hypothetisch. Barel was weg en bleef weg.

Bij de dames was het wederom Riikka Kelja die naar de finish soleerde. Zeekant kwam vrijwel gelijktijdig met Kelja het water uit, maar kwam op de mountainbike tekort om bij te blijven. Ze moest daarna nog dulden dat ook Joke Keuning - drievoudig winnares van Kijkduin - haar eveneens inhaalde. Keuning fietste en liep een uitstekende wedstrijd, maar kon het gat dat na het zwemmen was ontstaan met Kelja niet meer dichten.

Uitslag Tri-Ambla 2003
Heren
1 Rob Barel 2:01:09
2 Paul ten Brink 2:02:39
3 Guido Gosselink 2:05:59
4 Frans van Heeteren 2:06:22
5 Tiedo Tinga 2:07:48
Dames
1 Riikka Kelja 2:18:10
2 Joke Keuning 2:23:54
3 Marijke Zeekant 2:25:57
4 Anke Tuinman 2:22:40
5 Marijke Kulik 2:38:40

voor alle uitslagen zie ERELIJST

Lees hier de artikelen die in de Volkskrant (scan 230 KB) en in het NTB-magazine (scan 140 KB) verschenen naar aanleiding van Tri-Ambla 2003.

 Kees Versprille 2003

Tri-Ambla overtuigt als schitterend duursportevenement
(bron: Kees Versprille - www.runningfiles.bravehost.com)

"Whow!" De triatleet die met mij over het laatste duin fietst voor we het strand op rijden, schreeuwt het uit. We bevinden ons halfweg het ATB-parkoers op een van de mooiste plekken van de off-road triatlon van Ameland. Onder een stralende nazomerzon bij vrijwel windstille omstandigheden ligt de strandvlakte er magnifiek bij. "Daar komen we toch voor!" roep ik naar hem. Het blijkt goed mogelijk om zonder van de fiets te moeten in een keer van het duin door het mulle zand, het strand op te rijden. Daarna is het alleen maar genieten en kan het strand niet lang genoeg duren. Heb ik een betere bandenkeuze gemaakt, heb ik vorig jaar van de try-out geleerd om mijn krachten beter te verdelen of ligt het strand er beter berijdbaar bij? Tot en met het lopen waar een versnelling richting finish nog mogelijk is, houd ik dat goede gevoel schijnbaar moeiteloos vast.

De inzet en de betrokkenheid van de vele vrijwilligers die bij de Tri-Ambla helpen is opvallend. Onderweg word je goed gewaarschuwd voor gevaarlijke hindernissen in het parkoers en word je zelfs aangemoedigd. Veiligheid van de deelnemers is zo prima gewaarborgd en de organisatie kan trots zijn op dit teamwork. Het is een stevige basis om deze triatlon uit te breiden.
Reken maar op een verdere toename van de belangstelling voor de Tri-Ambla. Volgend jaar zal het voor deze editie maximale aantal deelnemers van 200 vrijwel zeker worden gehaald. Dat betekent meer werk voor de initiatiefnemers Joep Oud en Gerard Metz. Of ze dan nog een keer de energie kunnen opbrengen om ook aan de start te gaan staan van hun eigen wedstrijd? Ditmaal kwam ik beide mannen nog tijdens het lopen tegen en kon ik ze feliciteren met het succes van deze 14de september 2003.

Weer veel enthousiaste reacties van sporters die voor het eerst een off-road triatlon volbrengen, verraden misschien de toekomstige mogelijkheden van deze variant op de triatlon formule. Het recreatieve aspect mag in de komende jaren niet uit het oog worden verloren en de jeugd kan best wat meer aandacht krijgen. Wat dat betreft kwam het goed uit dat bij de verloting van een nieuwe ATB een jonge atleet de gelukkige eigenaar werd. Verloot bijvoorbeeld altijd een fiets onder de jongste deelnemers en geef de Nederlandse juniorenselectie in het vervolg automatisch een uitnodiging.

Wil je meer off-road triatlon dan ben je al enkele jaren bij de Beach-Challenge in Kijkduin op een geweldig adres. Als onderdeel van het XTerra circuit vind je er nog een prachtig Nederlands voorbeeld van een internationale triatlon met het strand als uitgangspunt.
Dat alles al eens is uitgevonden, ontdekte ik deze zomer in Duitsland. In Koserow op het eiland Usedom werd voor de 14e keer de "Koserower Volkssporttriathlon" georganiseerd. Zwemmen in de vrijwel getijdeloze Oostzee, lopen (op blote voeten) over het fijne, mulle zandstrand en fietsen over een 60 meter hoge "Steilkuste".
Maar de Tri-Ambla, die dit jaar ook NoordSee Challenge heet, heeft zeker iets toegevoegd aan deze al bestaande en vergelijkbare uithoudingsproeven. Waar maak je mee dat het voor ruim 100 mensen de normaalste zaak lijkt op blote voeten rond te drentelen in gras bezaaid met uitwerpselen van schapen. Kijk niet verbaasd wanneer eenmaal thuis bij het uitpakken van het materiaal je een geplette schapenkeutel in één van je schoenen aantreft. Het is mijn unieke souvenir afkomstig van een snelle wissel in het hoog op de zeedijk van Ameland gelegen parc-ferme van een schitterende off-road triatlon.

Kees Versprille

 2002

Try-out 22 september 2002
Aan de try-out, Tri-Ambla 2002, deden in totaal 37 atleten uit het hele land mee. Onder de atleten bevonden zich ook leden van het LOOK triteam en het TREK triteam evenals een grote delegatie van TV Argo uit Wierden. Samen met een aantal lokale helden werd de strijd aangegaan.

Via een vliegende start belandden de deelnemers in het frisse waddenzeewater om rond de oude veerhaven een afstand van 750 meter te zwemmen. Het 26 km lange fietsgedeelte moest op de ATB worden afgelegd wat - gezien het parcours - ook noodzakelijk was. Staatsbosbeheer had speciaal voor de wedstrijd terrein opengesteld waar men normaal gesproken niet met de fiets mag komen. Via het Nesserbos ging men over de 'oude stuifdijk' naar Ballum om via het prachtige Finnegatpad op het strand te belanden. Na zich 1 km op een alternatieve snelweg te hebben gewaand begon het gedeelte met het zuigende zand.

Ter hoogte van het dorp Ballum speelt zich een bijzonder natuurproces af waarbij de kustlijn zich steeds verder verplaatst. Op dit gedeelte was het lastig het juiste spoor te vinden en konden de echte cracks zich van de rest onderscheiden. Bij strandopgang Nes voerde de route verder door het bos en via Buren het laatste gedeelte door de 'Mieden'.

Het 9,3 km lange loopgedeelte ging grotendeels tegendraads aan de fietsroute waarbij vooral de strandopgangen een grote aanslag op de laatste krachten was. Via het Nesserbos het laatste gedeelte over het fietspad langs de rondweg om Nes naar de finish. Winnaars werden Paul ten Brink in een tijd van 1:41:29 en Riikka Kelja in een tijd van 1:52:03.

Uitslag Tri-Ambla 2002
Heren
1 Paul ten Brink 1:41:29
2 Andre van de Bruinhorst 1:41:33
3 Arnoud van Garderen 1:49:11
4 Peter Dullaart 1:51:16
5 Jeroen Korpershoek 1:51:30
Dames
1 Riikka Kelja 1:52:03
2 Barbara Versfeld 2:19:52

 Naar boven